Ο τρόπος που τρώμε

Ο τρόπος που τρώμε είναι μία πληροφορία πιο σημαντική από όσο θεωρούμε. Διότι αντανακλά, σε ένα βαθμό, τον τρόπο με τον οποίο σχετιζόμαστε με το σώμα μας, με τον εαυτό μας και με την ζωή ολόκληρη. Με δύο λόγια, ο τρόπος που τρώμε δείχνει τον τρόπο που ζούμε.

Αξίζει, λοιπόν, σε πρώτο επίπεδο να παρατηρήσουμε πώς τρώμε. Τρώμε ήρεμα, βιαστικά, αγχωμένα, διεκπεραιωτικά; Τρώμε με θυμό, με ενοχή, με τιμή, με εκτίμηση, με απόλαυση; Τρώμε εστιασμένοι σε αυτό που καταναλώνουμε ή μπροστά από μία οθόνη;

Πώς μαγειρεύουμε; Ας παρατηρήσουμε. Κι αν θέλουμε, ας πάρουμε μία αναπνοή για να δούμε αν μπορούμε να μαγειρέψουμε με άλλο τρόπο.

Πώς ψωνίζουμε και πώς αντιλαμβανόμαστε το φαγητό; Ας παρατηρήσουμε, χωρίς κριτική.

Αυτό που καταναλώνουμε το χρειάζεται το σώμα μας ή το μυαλό μας; Είναι δύο διαφορετικά πράγματα.

Επίσης, τι απαιτήσεις έχουμε από το σώμα μας που δεν το αφήνουν να αναπνεύσει βαθύτερα και να απολαύσει;

Παρατηρώντας και επεμβαίνοντας στον τρόπο που τρώμε, αλλάζουμε τελικά και τον τρόπο που ζούμε συνολικά.

Η λέξη «δίαιτα» εκφυλίστηκε να προσδιορίζει την στείρα απώλεια βάρους, το αδυνάτισμα, αυτόν τον άχαρο περιορισμό θερμίδων, απολεσθείσα την βαθιά αρχαιοελληνική της σημασία περί συνολικού τρόπου και στάσης ζωής. Αυτή ακριβώς η επιστροφή επιχειρείται εδώ.

Διατροφή με βάση την ιδιοσυγκρασία

Κάθε άνθρωπος, τόσο στην υγεία όσο και στην ασθένεια, δρα με διαφορετικό τρόπο. Αυτό καλείται ιδιοσυγκρασία. Η κάθε ιδιοσυγκρασία έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά και η διατροφή κάθε ατόμου χρειάζεται να προσαρμόζεται αναλόγως για να επιτευχθεί ή να διατηρηθεί η ισορροπία του.

H ισορροπία που αναζητούμε δεν είναι ποτέ σταθερή, μα δυναμικά μεταβαλλόμενη, ανάλογα με τις εποχές της φύσης, της ζωής μας, του περιβάλλοντός μας. Οι εσωτερικές και εξωτερικές συνθήκες επηρεάζουν άμεσα τις διατροφικές ανάγκες μας. Διαφορετική τροφή και με άλλες τεχνικές μαγειρεμένη χρειαζόμαστε τους χειμερινούς και τους καλοκαιρινούς μήνες, αντίστοιχα. Ή και στην διάρκεια μίας ημέρας. Παρομοίως, διαφορετική διατροφική αντιμετώπιση χρειάζονται δύο άτομα με ίδια ιατρική διάγνωση αλλά με ξεχωριστές ιδιοσυγκρασίες.

Στην ολιστική διατροφή, πέρα από την Χημεία της τροφής, τα μακροθρεπτικά και μικροθρεπτικά στοιχεία της διατροφής που εξετάζουμε στο εργαστήριο, δηλαδή υδατάνθρακες, πρωτεΐνες, λιπίδια, φυτικές ίνες, βιταμίνες, μέταλλα κλπ, μιλάμε επιπλέον για την Αλχημεία της τροφής, τη δράση που ασκεί η τροφή αφού εισέλθει στο ανθρώπινο σώμα, τις ενεργειακές ιδιότητες της, τρόπους μαγειρέματος καθώς και για σωστούς συνδυασμούς τροφών.

Η ολιστική διατροφή δεν αντικαθιστά ούτε αρνείται την επιστημονική διατροφική γνώση και προσέγγιση, αντίθετα την συμπληρώνει, ώστε να μπορεί κανείς να πάει πιο βαθιά στην θεραπεία – λύση του προβλήματος, από την πιο επιφανειακή αντιμετώπιση του συμπτώματος.